Fortjes in Mechelen

Uit Mechelen Mapt, het vrije naslagwerk over Mechelen
Ga naar:navigatie, zoeken
English.gif Former alleys with poor living conditions in Mechelen
Scène in een fortje (tekening: Alfred Ost)

Net als in veel Belgische steden kon men tot in de twintigste eeuw in Mechelen tal van zogenaamde fortjes aantreffen.

Een opmerkelijk aantal middeleeuwse en latere kloosters kwamen in de 18e eeuw vrij, vooral door openbare verkopingen onder het Franse revolutinair bewind. De door velen geminachte opkopers van dit zogeheten 'zwart goed' handelden vooral uit bejag van spoedige winst wijl anderen er in alle stilte een mooie langetermijnbelegging in zagen. In de binnenstad werden gronden als eertijds van de kapucijnen (Ganzendries), van het klooster van Muysen (Jodenstraat), van de zwartzusters (Lange Heergracht) en van de apostolinnen (Onze-Lieve-Vrouwestraat) verkaveld en geleidelijk bebouwd met doorsnee woonhuizen.

Toen de industrialisering een bevolkingsaanwas in de stad veroorzaakte, raakten gronden en sommige grote oude gebouwen verder opgesplitst. In de tweede helft van de negentiende eeuw herkende men al uitgesproken arbeiderswijken, waarin ook de percelen achter de woningen volgebouwd werden. Zo ontstonden de zogenaamde 'fortjes', beluiken met meestal erbarmelijke woontoestanden: een aantal kleine, overbevolkte en gewoonlijk onhygiënische arbeiders- en al spoedig krotwoningen langsheen een aan de straatkant overbouwd smal steegje dat even dieperin doodliep.

Vrijwel alle Mechelse fortjes zijn inmiddels verdwenen in flatgebouwen of gemoderniseerde private eigendommen ofwel in toegangen tot sociale wooncomplexen of garageboxen.

Fortjes in Mechelen[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen[bewerken]